65)

با صدایِ سَنجِ و دَمّام
دمادم از خواب می پرم
باید به خیابان بروم امشب
روی صندلی چرخدار...
یک نَفَس نوحه بخوانم و گریه کنم
چه قَدَر چراغ چشمک زن
چه قَدَر راه ِنرفته
چه قَدَر راه ِ نرفته تا میدان محرم
درست روی خط عابر پیاده
بنزی بی بوق برق آسا-
سایه ام را می درانَد سینه
صبح
سپید تازه ای نوشته ام
محمد یزدانی جندقی